İŞTE BİZ

27 Mart akşamı kocaman bir aile olduk. İşte size bir kaç fotoğraf...

işte Çağlar ve elff

beş kişiydik yedi olduk :))

hatta daha da kocaman olduk.

kadraja sığdığı kadar :)) daha da kocaman daha da ...

1 KALA...

Çok hızlı geçti günler. Veeee geldik dayandık son güne. Yüzükler takılıp standartlara uyulup sözler verilecek ve yüzüklü hayatlarımıza başlayacağız. Tabii takabilirsek. Çağlar tırmanırken takamayacağına göre, büyük ihtimalle yüzük sadece o gün takılıp dolabın bir rafına kalkacak. E ben de inşaatta o taşı ya vurup ya kırarım :P Ben de çalışırken takamayacağım. Yani sonuç olarak yüzükler takılmış,ama yüzüksüz olacaz :)) Ay ben ne saçmalıyorum. Yorgunluk kafama beynime her hücreme işledi sanırım. (ekstradan da bahar yorgunluğu) Uyumak istiyorum ben. Hemde çoooooooook uyumak. Keşke hemen 1 kaladan 1 geçeye geçebilsek :D

Konuyla alakalı değil pek ama görünce çok güldüm :)) bunu seçtimmm

3 KALA

Zaman o kadar hızlı geçiyor ki... Yüzükleri takmaya 3 gün kalmış. Bugün gidip yapımı tamamlanmış yüzüklerimizi alacağız. Her zamanki gibi zor olanı (aslında sade ve zarif) beğendim ve özel olarak yapılmak durumunda kalındı. O kadar fenaydı ki diğer tek taşlar... Parmakta kocaman bir taş. Hiç bir estetiği olmadan orada duracak. Hiç bana göre değil. Normal boyutlarda biraz kıvrımlı bir modeldi istediğim ve öyle olacak galiba. Akşama göreceğiz.
3 kala son hazırlıklar yapılıyor. Elbisem ufak bir tadilat için terzide. Onu da akşama alacağız. Çağların takımı tamam. Dün akşam aldı. Tatlılar, çikolata v.s kaldı. Bir de benim kuaför işlerim.
Heyecan mı?? O da ne? Sadece tatlı bir telaş var hayatımızda. Herşey o kadar yolunda ki ( tahtaya vuralım) heyecanlanmaya gerek kalmıyor. Tabi cumartesi gecesi neler olur bilemem  :P

İşte 3 kala böyleyiz. Herkesi tatlı telaşımıza bekleriz :D

Çiçeğimmm :))

Hayatımdaki özelden, özel bir günde özel bir buket... En sevdiğim çiçeklerden olan lilyumlar... Mükemmel bir aranjman :) ilk iki foto telefonumdan çekildi. son foto gerçek bir makina ile. renkler daha canlı o yüzden.(ama buketi bozmuştum biraz)

Yol Almaktayız

Yol almaktayız bildiğimizi sandığımız bilinmeyene doğru. Hem de hızla. Yarını şimdiden planlamış olmak yarın olacakları bildiğimizi göstermez bize. Sadece anda öğreniriz herşeyi. Sadece yaşadığımızda. Bunun aslında ne kadar da iyi birşey olduğunu ilerleyen zamanlarda anlayabiliyoruz. Heyecanlar, mutluluklar, sevinçler, üzüntüler... Hepsi anda oluyor. Ve biz Yol Almaktayız Bilinmeyene...

İŞ ZAMANI

İşte benim işim :)) Az sonra yazının altına ekleyeceğim fotoğraflar işimi anlatacak. Diplomada inşaat mühendisi, şantiye deki tabelada ve resmi belgelerde şantiye şefi yazsa da ben kendimi Nitelikli Amele olarak adlandırıyorum. İnşaatın en pis işinden en temiz işine, taşımacılıktan sahte patronluğa ;) hatta işçilerin deyimiyle hanımağalığa kadar herşeyi yapmaya çalışıyorum. Sabah beton vardı. Öğlene kadar bir çok sorunla uğraşarak betonu döktük. Yol kapalı araçlar giremiyor sokağa, koş Elif araç sahiplerini bul. Bu sırada kocaman mikserler sokağı kapattılar sokaktan çıkacak araçları sakinleştir. Bunu hallettik beton dökümü başlayacak elektrikler gider, Tedaş ı ara. Adam der akşam 5 e kadar elektrik veremeyiz. Babam gelir çıldırır. Betonu tam iptal edecekken ben babam Tedaş ı arar ve köpürür. Ne yerel haberler de ne de gazetelerde böyle bir kesinti bildirilmediği için sizi şikayet edeceğim der ve elektriğimize kavuşuruz. Betonlar 1 saate yakındır mikserde  şantiyede beklediği için acele dökülmeleri gerekir. Ve sonunda bütün sorunlar aşılarak döküm tamamlanır. İş biterkende bugünün anısına fotoğraf çektim. İşte fotoğraflar

6. kat döküldü

Bütün sokağı kaplayan kocaman 42 lik beton pompası

Aşağıdan yukarıya bütün bina

Kepçemiz ve son beton mikseri

Harç bitti yapı paydos :P

ÜZGÜNÜM

Son yazımda bahsetmiştim ölümden, ölümün bir ucundan... Bahsettiğime pişman olup da vazgeçmiştim ölümü yazmaktan. Kendim mi çağırdım acaba? Günlerce gözümün önüne gelip duran kişinin 3-5 gün sonra bir anda çekip başka diyara, başka dünyaya göç edip gitmesi çok üzücü. Arkasında 3 çocuk ve gözü yaşlı gencecik bir eş bırakarak... Adını anmamak lazımmış, akla getirmemek belki de. Keşke düşünmeseydim gelmeseydi aklıma. Ama geldi ve oldu işte. Bir anda. Vurdu üzdü ve geçti gitti.

Ölüm Bazen Çok Yakın Bazen Çok Uzak... Peki Şu An?? Bir Bakın O zaman :))

Bazen günü sanki yarın hayatın son günü gibi dolu dolu yaşarken, bazen de sanki gün  hiç bitmeyecekmiş gibi isteksizce hiçbirşey yapmadan bomboş geçiririz. Şebnem Ferah ın dediği gibi; ya o gün bugünse, hayatın son günüyse dediğiniz oluyor mu sizinde? Aslında konu ölüm değil... Size söylemek ve göstermek istediklerim hayatınız da bir kez de olsa bence bakmanız gereken, daha önce de linkini vermiş olduğum deviantart sitesinden seçtiğim bir kaç resim. Çeşitli yöntemlerle (digital, yağlıboya,suluboya,karakalem v.s.) yapılmış bu resimleri sizlerle paylaşmak istedim. Bana yaşama sevinci veriyorlar... Hayata katmam gereken birşeyler olduğunu hatırlatıyorlar. Son gün bugünse sizle bunları paylaşmadan gitmemek lazım ;)) Umarım değildir.

Müthiş ressam Leonid Afremov (bunun imitasyonunu yaptım)

A_Xofia nick li üyeden

riding the wave by Leonid Afremov (bunun da imitasyonunu yaptım)

Isaiah nick li üyeden bir karakalem çalışması

İran lı bir yetenek, bu aralar favorim kendisi. by Farshid

Emin değilim ama thienbao nick li üyenin resimlerinden biriydi sanırım

Karakalem seviyorummm :) resmin sahibi altında yazıyor

Bu da thienbao

bu ben :)) kim yaptıysa beni yapmış :))

Acidlullaby nick li üyenin digitalde yarattığı mükemmel resimlerden yalnızca 1 tanesi.

Yumedust tan digital bir resim

Daha milyonlarca var sitede, ilerde başka bir yazımda eklerim beğendiğim başka resimlerden.

Bu siteyi çook seviyorum.