Yazmayı çok özleyip büyük bir heyecanla bloguma yazmaya başlayalı çok olmamış. Ama bana yine bir haller olmuş. Yazmaz, aklımı başıma toplayamaz olmuşum. Çok dağıldım çooooook. Zaman o kadar hızlı akıp geçiyor ki ben ne yapacağımı şaşırıyorum. Ertelenen herşey daha da zaman kabettiriyor, unutuyorum. Peki ben ne yapıyorum?? Neye nereye yetişmeye çalışıyorum?? Bebek çok zaman alırken, bir anda o da yok oldu, dolaşmak eğlenmek desen, o da yok. Çalışmak... Yeterince çok değil. E peki nerede bu zaman?? Nereye kayboldu da ben yazmaktan paylaşmaktan uzaklaşır oldum, bilemiyorum. Çok yorulup, boş gezen oldum. Boşu boşuna yorulmaktayım. Elimde hiçbişey yok ama. Bir çığlık var içimde atamıyorum. O çığlığı atsam yıkılacak sanki yer gök. Herşey dağılacak. Ben yokolacağım, çevremdekiler de... Sus atma çığlığı diyorum kendime. Yorgunluk geçecek, hayat amaçlarına ulaşmanı sağlayacak. Sakinleşecek ve zamanı yakalayacaksın bir gün diyorum. Yazıyorum o yüzden. uzun uzun. Bazen de kısaca.
Şimdiki gibi bir anda. Karanlık... Uzak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder