Günler o kadar hızlı geçip gidiyor ki, ne tarihi ne günü bilir oldum. Koşuyoruz sanki geleceğe. Ama ne var orada onu da bilemiyorum. Çok yoruluyorum farkında olmadan. Ne yapacağımı bilmemek,gün içinde çırpınıp durmak... Herşey yoruyor galiba beni. Uyku istiyor bedenim. Huzurlu sakin derin bir uyku... Son zamanlarda çok bahsetmeye başladım uykudan. İnanın çok istiyorum uyumayı. Zaman çok hızlı akıyor ve dinlenmeye fırsat olmuyor. Üstüne bir de baharın getirdiği alerji ve alerjiden kaynaklanan tıkanıklıklar, uyku o kadar verimsiz oluyor ki bu durumda. Uyumak istiyorum işte...
Hastalıklar kırgınlıklar dargınlıklar üzüntülerle dolu bir zamanda küçük mutluluklar ne önemli oluyor aslında. Yüze yayılan küçük bir gülümseme, günün bütün stresini kaybediyor bazen. Bazense güzel bir yemek o gülümsemeye sebep. Nereden nereye yazdım yine. İşte hayat gibi oldu bu yazı da... Yazdıkça ilerliyorum, ama ilerisini göremiyorum. Plansız öylesine yazıyorum.
Ve YÜRÜYORUM İLERİSİNİ GÖRMEDİĞİM HAYATA şimdi de yazılarla
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder